P a a r d e n r a c e s

Startpagina
Home
Onze acties
Paarden
Transport slachtpaarden
Paarden in Roemenie
Paarden in Turkije
Stierengevechten
Paardengevechten
Werkpaarden
Paardenkoersen
Eventing
Endurance
Slachten van paarden
Koetspaarden
Blokstaarten
Premarin paarden
Rollkur
Wetgeving paardenwelzijn
Rodeo
Schuilhokken
Maneges
Andere dieren
Nieuws
Help ons
Meldingen
Veganisme
Contact
Archief
Belgische Wetgeving
 

 

 


Paardenkoersen zijn prestigieuse evenementen waar de jet-set zich graag toont, duizenden Euro’s uitgeeft aan modieuse kledij, waar de champagne overvloedig vloeit en waar voor miljoenen Euro’s gegokt wordt op de uitkomst van de wedrennen.

Hoe is het leven van een koerspaard? En dat van de duizenden paarden die de top niet halen?

Psychologische leed.

De paarden in training worden het grootste deel van de dag opgesloten in stallen, zonder een gelegenheid tot grazen. Op stal zetten is uiteraard de gemakkelijkste oplossing om de paarden te voorzien in hun dagelijks dieet dat gericht is op een hoge prestatie en op de rennen. De paarden onderbrengen in de nabijheid van de renbaan schakelt een dagelijks en tijdrovend transport van en naar de renbaan uit.

Met een volledig gebrek aan stimulatie vanwege de sociale afzondering en de onnatuurlijke omgeving gaan de paarden een stereotype gedrag vertonen zoals weven, kribbenbijten, luchtzuigen en zelf-mutilatie.

Fysisch leed

De paarden beginnen hun training of nemen reeds deel aan de rennen op een leeftijd dat hun skelet nog groeit en ze het lopen aan hoge snelheid op een harde ondergrond niet aankunnen. Een paard van 2 jaar laten rennen houdt grote risico’s in voor verwondingen omdat beenderen en spieren nog niet volgroeid zijn. Vaak worden door trainers en vets medicijnen gegeven om de paarden die eigenlijk niet zouden mogen rennen toch op de renbaan te houden.

Vele eigenaars zetten hun zeer dure paarden aan tot prestaties.

Het voer dat van een zeer hoge concentratie is en waarmee de paarden gevoed worden tijdens de training, leidt tot maagzweren. Een studie van paarden in Ranswick heeft aangetoond dat reeds 8 weken na het begin van de training, 89% van de dieren maagzweren had en vele paarden diepe, bloedende zweren hadden.

Verwondingen aan beenderen en spieren en kreupelheid zijn de meest voorkomende problemen bij paarden van alle leeftijden.

Gedurende de zomermaanden kan de temperatuur hoog oplopen en dit is even gevaarlijk voor paarden als voor mensen. Voor koerspaarden zijn de risico’s nog groter omdat er van hen verwacht wordt dat ze uiterste prestaties neerzetten, ongeacht de weersomstandigheden.

Inwendige verwondingen.

De inspanningen van de wedrennen zijn de oorzaak dat er zich bij een groot aantal paarden bloedingen voordoen in de longen en de luchtpijp. Een studie uitgevoerd aan de Universiteit van Melbourn heeft aangetoond dat meer dan 50% van de paarden bloedingen hadden in de luchtpijp en dat 90% bloed had dieper in de longen. Vaak worden medicijnen gegeven om de bloedingen onder controle te houden. Deze medicijnen, hoewel legaal, kunnen ook de pijn onderdrukken en het paard sneller doen lopen. Dit roept dan weer de hele problematiek van het drogeren van koerspaarden op.

Paarden die de top niet halen.

Deze dieren worden vaak ingezet in steaple cheeses en koersen met hindernissen. Statistieken over vele jaren tonen aan dat deze wedrennen een veel groter en een onaanvaardbaar percentage dodelijke ongelukken kennen. Tot 20% meer.

Dergelijke wedrennen duren gewoonlijk veel langer en de jockey’s mogen ook zwaarder zijn. Vermoeide paarden lopen een groter gevaar te vallen of zich te verwonden. De verwondingen opgelopen bij het vallen of bij het nemen van de hindernissen in grote snelheid zijn vaak afgrijselijk.

Gewonde paarden.

Wanneer een paard een been of een schouder breekt kan het bot versplinteren en wordt het onmogelijk het te genezen. Paarden zijn eerder moeilijk te opereren omdat ze nogal gedesorienteerd zijn bij het ontwaken uit de verdoving en fight casts en slings, en zo verdere verwondingen veroorzaken. Vele paarden worden geëuthanaseerd om de eigenaars kosten van de dierenarts te besparen voor een paard dat toch niet meer kan rennen. Zelfs voor de merrie of de hengst die in aanmerking zou komen voor kweken is de kost om het terug volledig fit te maken duur en niet altijd succesvol (gewonde paarden hebben vaak te kampen met infecties).

Gezien de zeer hoge investeringen in een paard zijn er maar zeer weinig eigenaars die het op een weide willen zetten.

Help ons een einde te maken aan deze uitbuitende "sport". Steun geen bestaande renbanen, draag uw steentje bij om de reglementering te verbeteren, lobby tegen de oprichting van nieuwe renbanen en breng uw vrienden en familie op de hoogte van het tragische leven van koerspaarden.

Paardenkoersen in Belgie.

De paardenkoersen in Belgie zijn bijna dood. Op 20 jaar tijd is de totale omzet met de helft afgenomen. De grote renbanen van Groenendaal in Hoeilaart, die ooit als een van de mooiste van Europa werd aanzien, de renbanen in Bosvoorde en in Sterrebeek zijn gesloten. Het faillissement van de wedinrichting Tiercé Franco-Belge, de nummer 2 in Belgie, heeft de Belgische wedrennen een zware slag toegebracht. Het aantal renpaarden is de voorbije 10 jaar sterk afgenomen. Mensen gaan minder gokken op paarden en de kwekers investeren niet meer. Eigenaars van goede koerspaarden gaan liever naar het buitenland.

Toch zijn er nog zes renverenigingen in Vlaanderen die samen een jaarlijkse omzet hebben van  6 miljoen euro. In 2007 brachten de weddenschappen in Vlaanderen 6,5 miljoen euro op aan de schatkist in de vorm van taxen op weddingsgeld.

Straatkoersen werden definitief afgeschaft in 1994 door Minister van Binnenlandse zaken, Louis Tobback.